Ideą monarchiczną należy zainteresować również duchowieństwo. Takie postawienie sprawy ma w sobie, prima facie, coś paradoksalnego, albowiem w normalnych czasach i w normalnych warunkach uznanie Kościoła za „obszar misyjny” dla monarchizmu byłoby zgoła absurdalne, gdyż w tychże czasach i w takichże warunkach to duchowni byli najgorętszymi orędownikami monarchii, to oni nauczali lud wierności i czci (w sensie „dulia”, a nie „latria” oczywiście) dla Bożych Pomazańców, to oni budowali monarchiczną „teologię polityczną”. Lecz wiemy przecież doskonale, że nie żyjemy w normalnych czasach, tylko w okresie „wielkiej […]
Tag: Jacek Bartyzel
Bartyzel: Feniks na zgliszczach II. Mobilizacja oficerów
Po wykazaniu błędności metody „entryzmu” partyjnego (multiplikowanej tym, że przecież w monarchii prawdziwej partie – ta sztuczna przegroda między władzą a narodem, pasożytująca na obu – i tak będą musiały zniknąć) oraz urzędniczego, trzeba poszukać jakiegoś czynnika, na którym będzie można zakotwiczyć naszą nadzieję zmierzania ku monarchii. Aby odnaleźć ów solidny trakt, należy postawić sobie pytanie i dać na nie odpowiedź: co jest w każdym społeczeństwie, nawet tym już głęboko rozjechanym egalitarnym walcem, najbardziej przeciwstawnym demokracji w swojej naturze, konstytutywnym dla każdej tradycyjnej, więc hierarchicznej, […]
Bartyzel: Feniks na zgliszczach. O monarchizmie polskim po 1989 roku
Czy monarchiści polscy mogą zrobić coś praktycznego w celu ziszczenia swojego ideario? Zanim spróbujemy dać odpowiedź na to pytanie, dobrze będzie nie tylko, jak to już uczyniliśmy, oddalić pomysły niemądre, ale również dokonać rachunku (politycznego) sumienia z tego, co robiliśmy do tej pory. Ruch monarchistyczny, odrodzony właściwie ex nihilo, jak Feniks na zgliszczach, na przełomie lat 80. i 90. ubiegłego wieku, złożony zresztą, co trzeba przypomnieć, prawie wyłącznie z ludzi bardzo wówczas młodych i obierający (co było uzasadnione) formułę metapolitycznych, formacyjnych klubów (pomijam tu oczywiście […]
Motas: To nie jest szkoła prof. Chrzanowskiego
Ostatni numer „Myśli Polskiej” przyniósł dwa wystąpienia – autorstwa prof. Jacka Bartyzela i dr. hab. Wojciecha Turka. Obaj publicyści odnoszą się do opublikowanego na łamach „Gazety Wyborczej” z 25 lipca br. „Oświadczenia środowiska Ruchu Młodej Polski”. W Oświadczeniu dawni działacze RMP, wśród nich m.in. Aleksander Hall, Marek Gadzała, Maciej Grzywaczewski, Wiesław Walendziak i Tomasz Wołek, zajmują jednoznacznie krytyczne stanowisko wobec dokonywanych przez obecny rząd zmian, na czele z „reformą” sądownictwa. Sygnatariusze Oświadczenia piszą m.in.: „Nasze szczególne oburzenie budzi zamiar podporządkowania sądów i sędziów władzy politycznej. […]
Bartyzel: Popieram veto Prezydenta Dudy!
Decyzję Pana Prezydenta uważam za słuszną zarówno z merytoryczno-prawnego, jak i politycznego, punktu widzenia. Nie jestem prawnikiem, ale po wysłuchaniu argumentów szeregu ludzi kompetentnych uważam, że ustawy te zawierają wiele istotnych uchybień, przede wszystkim zaś zachodzi poważne niebezpieczeństwo, że wpływ na sądownictwo oligarchii takich czy innych, korporacyjnych czy politycznych, zostanie zastąpiony dominacją jednej partii (która zresztą wiecznie rządzić nie będzie). Moim zdaniem modyfikacje, czy po prostu nowy projekt powinien iść w kierunku przyznania decydującego wpływu na nominacje sędziowskie właśnie prezydentowi RP (nie zaś ministrowi sprawiedliwości), […]
Bartyzel: Teoria dyktatury Carla Schmitta
Problem dyktatury to problem konkretnego wyjątku. Ukazanie się po niemal stu latach od pierwodruku oryginału (1921) polskiego przekładu Dyktatury Carla Schmitta jest czymś więcej niż tylko zaczernieniem kolejnej białej plamy w zakresie obecności fundamentalnych dzieł współczesnej filozofii politycznej w naszym obiegu naukowym i czytelniczym. To bowiem również szansa na rozjaśnienie pojęcia wszechobecnego wprawdzie w dzisiejszym języku politycznym, wszelako zasługującego raczej na to, aby nazwać go paplaniną, szczególnie gdy weźmie się pod uwagę jego banalność, mętność i rozliczne symplifikacje. Możemy być przecież pewni, że kiedy z […]
Bartyzel: O trójpodziale władzy, demokracji i „check and balance”
Prof. Jacek Bartyzel w programie tvp.info. – Koncepcja trójpodziału władzy nie jest związana w sposób konieczny z żadną formą ustroju, a więc także formą demokratyczną. Nie jest też z nią związana genetycznie w sposób historyczny. Wprost przeciwnie. Trójpodział władzy to teoria sztuczna i niemożliwa do przeprowadzenia. Demokracja jest ustrojem, który opiera się na dwóch fundamentalnych założeniach: uźródłowieniu władzy w ludzie i uznaniu, że sprawuje on władzę zwierzchnią. W demokracji czystej lud jest nieograniczony, czy to jako całość w demokracji bezpośredniej, czy to jako jego reprezentacja […]
Engelgard: Za i przeciw Trumpowi
Jak się okazuje mamy duży problem z oceną wizyty Donalda Trumpa. Każda opcja polityczna, w zależności od jej ideowego oblicza – co innego akcentuje. Jedni podkreślają, że „dowalił” Rosji, inni – wręcz przeciwnie – że adresował swoje wystawienie przeciwko Niemcom. Jeszcze inni wpadają w zachwyt nad tym, ze pochylił się nad naszą historią wykazując zaskakującą wiedzę i nie popełniając gaf w stylu „polskie obozy śmierci”. Są też tacy, że przyjechał tylko po to, żeby wepchnąć nam wyroby amerykańskiego przemysłu zbrojeniowego i gaz. Poniżej przedstawiam garść […]
Wielomski: Marine Le Pen na czele PiS-u?
Prof. Jacek Bartyzel zapytuje na facebooku – a zdaje mi się, że pytanie to kierowane jest do mnie – czym różni się francuski Front National od PiS? Pytanie to pada w kontekście najbliższych wyborów prezydenckich we Francji. Dla politologa odpowiedź jest banalnie prosta: Front National sytuuje się najbardziej na prawo jak tylko się da być we Francji, aby zachować szanse realnej walki o władzę. Zasadne są argumenty krytyków Marine Le Pen z prawej strony – w tym i Jacka Bartyzela – że usunęła z […]
Bartyzel [rec.]: José Díaz Nieva, José Luis Orella Martínez, „De Le Pen a Le Pen. El Front National camino al Elíseo”
Książka o francuskim Froncie Narodowym stanowi pewne novum tematyczne w dorobku obu jej hiszpańskich autorów. Profesor Uniwersytetu Św. Tomasza w Santiago de Chile J. Díaz Nieva znany był bowiem dotąd jako autor prac o prawicy meksykańskiej i chilijskiej, natomiast profesor Uniwersytetu CEU-San Pablo w Madrycie J.L. Orella Martínez – jako autor monografii karlistów (V. Pradera) i frankistów (L. Carrero Blanco). Ten zwrot ku tematyce współczesnej (narodowej) prawicy francuskiej jest oczywiście uzasadniony jej aktualnym niebywałym powodzeniem; jak wiadomo, Front Narodowy stał się już pierwszą partią we […]
