Bogucki: Nowy nacjonalizm

  Żyjemy w epoce „Politycznego Romantyzmu”. W epoce, która naznaczona jest powszechną degrengoladą i dewaluacją wartości. Poruszamy się wśród „samotnego tłumu” przepełnionego goryczą życiowych porażek i zmęczenia. Tłumu, który jest coraz bardziej podzielony, i który coraz mniej potrafi się komunikować. Romantycy Warto zadać sobie pytanie, kim właściwie są „Polityczni Romantycy”? Jak pisze Carl Schmitt: „[…] Polityczny Romantyzm byłby muzyką do programu politycznego, to znaczy afektem towarzyszącym zaszłości politycznej, która kształtuje się za pomocą refleksji na intelektualistycznej materii”[1] i dalej „U każdego romantyka odnaleźć można przykłady […]

Bielawski: Arthur Moeller van den Bruck i konserwatywno-rewolucyjna krytyka liberalizmu

Przedmiotem niniejszego tekstu jest ujęcie liberalizmu w niemieckiej filozofii politycznej konserwatywnej rewolucji, ze szczególnym uwzględnieniem myśli autora o nazwisku Arthur Moeller van den Bruck. W moim przekonaniu, antyliberalizm uznać można za motyw przewodni myśli rewolucyjno-konserwatywnej. Takie a nie inne podejście wynikało w dużej mierze z przekonania reprezentantów wspomnianego nurtu, że liberalizm miał jakoby stanowić krystalizację zachodnioeuropejskiego ducha w przeciwieństwie do rdzennie niemieckiego, bardziej „wschodniego”, ducha pruskiego. Z tegoż względu, zrzucenie zachodniej formy politycznej liberalizmu (Republika Weimarska) było wg konserwatywnych rewolucjonistów warunkiem sine qua non uzyskania […]