Sąd nad Judaszem w Pruchniku. Epilog. Mówi mec. dr Paweł Bała w rozmowie z A. Wielomskim

Adam Wielomski: co wydarzyło się w Pruchniku na Podkarpaciu w trakcie Świąt Wielkanocnych 2019 r? Paweł Bała: Mieszkańcy Pruchnika postanowili wznowić obyczaj, jaki funkcjonował w tym miasteczku “od zawsze”, choć nie był praktykowany przez ostatnie lata, a który polega m.in. na powieszeniu, okładaniu kijami, ciągnięciu po ulicy, w końcu podpaleniu i utopieniu kukły symbolizującej Judasza Iskariotę. W mojej ocenie nie było to żadne nadzwyczajne wydarzenie, nadzwyczajne było to co stało się bezpośrednio po “sądzie nad Judaszem” AW: Czyli? PB: Czyli obserwowaliśmy zadziwiającą “karierę medialną” Judasza […]

Wielomski: Antykultura Krzysztofa Karonia i postkomunistyczna interpretacja marksizmu

Spotykając, od czasu do czasu, na popularnym YouTube wystąpienia Krzysztofa Karonia na temat marksizmu miałem świadomość, że wcześniej czy później będę zmuszony do krytycznej lektury jego magistralnej rozprawy Historia antykultury (2018). Nie będę ukrywał, że ciężko mi się do pisania tego tekstu było zabrać. Działo się tak dlatego, że targają mną sprzeczne impulsy i uczucia. Z jednej strony mam poczucie, że Krzysztof Karoń chce dobrze, jak najlepiej. Dokonuje radykalnej krytyki marksizmu, miażdży marksizm, co samo w sobie jest mi jak najbardziej bliskie. Z drugiej strony, […]

Strasburski thriller polityczny z Ukrainą w tle. Rozmowa z prof. Adamem Wielomskim

Gorąco jest w Europie. Szczególnie wysoka temperatura panowała w Strasburgu, gdzie podczas obrad Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy Federacja Rosyjska ponownie otrzymała pełne prawo głosu. Thriller polityczny trwa tam od poniedziałku. Głosowanie było efektem przyjęcia przez Komitet Ministrów Rady Europy 17 maja w Helsinkach deklaracji, w której stwierdzono, że wszystkie państwa członkowskie mają prawo do uczestnictwa na równych prawach w pracach dwóch statusowych organów Rady Europy – komitetu ministrów i Zgromadzenia Parlamentarnego. Za przyjęciem deklaracji głosowało 118 parlamentarzystów z krajów członkowskich, 62 było przeciw, 10 wstrzymało […]

Rozmowy małżeńskie Wielomskich: Léon Degrelle

Adam Wielomski: Kilka dni temu wybuchł kolejny skandal w którym, w roli głównej, wystąpił hitlerowski kolaborant i pułkownik Waffen SS Léon Degrelle. Tym razem pochwałę tego niemieckiego kolaboranta znaleźć można było na FB lubelskiej brygady ONR. Prawdę mówiąc, to czytając o tym wydarzeniu po prostu zrobiło mi się przykro. Jeśli potomkowie tradycji endeckiej, nawet jeśli jest to jej odłam narodowo-radykalny, przyznają się do dziedzictwa pułkownika Waffen SS, to jest to obrzydliwe. Jest coś nieludzko obrzydliwego w sytuacji, gdy potomkowie polskich narodowców zachwycają się symbolem kolaboranta […]

Wielomski: Leon Degrelle bohater – także polskich – narodowców czy postać mocno toksyczna?

Prof. Adam Wielomski: Leon Degrelle bohater – także polskich – narodowców czy postać mocno toksyczna? Leon Degrelle – postać ta raz po raz wywołuje kontrowersje w Polsce, gdyż od czasu do czasu jakiś działacz narodowy otwarcie przyznaje się do sympatii dla tej postaci. Kim więc był Leon Degrelle? Romantycznym idealistą – jak sam siebie opisywał? A może zwykłym nazistą, hitlerowskim kolaborantem, w dodatku obłożonym kościelną ekskomuniką?

Wielomski: Kuc i dekucyzacja

W mediach społecznościowych popularne jest, mocno pejoratywne, pojęcie „kuc” (l. pojedyncza) i „kuce” (l. mnoga). Spotkałem różne etymologie tego pojęcia – od spiętych na kucyka włosach z tyłu, po przyrównanie do konia-kucyka, udającego, że jest dorosłym koniem – co nie ma dla nas większego znaczenia. Generalnie kuc definiowany jest jako bardzo młody wiekiem libertarianin, radykalny liberał, radykalny wolnościowiec, który całymi dniami i nocami siedzi w Internecie, gotów na wszelkich możliwych forach bronić absolutnie pojętej wolności, walcząc z „lewactwem”, pojętym jako atak na wolność absolutną. Słowem, […]

Wielomski: Istota zachodnioeuropejskiego tradycjonalizmu politycznego

Oznaczenie problemu Tematem tego tekstu jest tradycjonalizm polityczny. Zaznaczmy ten przymiotnik, ponieważ termin tradycjonalizm może także oznaczać nurt religijny, przeciwny reformom Soboru Watykańskiego II (ruch skupiony wokół abpa M. Lefebvre’a) i jakkolwiek te 2 nurty w wielu poglądach są zbieżne, to funkcjonują na zupełnie innej płaszczyźnie. W XIX wieku desygnatem tym oznaczano przeciwnych filozofii Oświecenia francuskich religijnych fideistów, uczniów x. Felicité La Mennais’go[1]. Z uwagi na wkład tego duchownego tak w tradycjonalizm fideistyczny, jak i polityczny, współwystępowanie obydwu ruchów w tym samym czasie, a także […]