Apolinary Baca, Kamieniem w komunę, Warszawa 2014, ss. 272.

            Dzieło autorstwa Apolinarego Bacy pod tytułem „Kamieniem w komunę” to książka na trudne czasy, w których przyszło nam dzisiaj żyć. O tej trudności w dużym stopniu przesądza fakt, że każdy, kto w jakimkolwiek stopniu uczestniczy w dyskursie publicznym, chce uczestniczyć w procesie enkulturacji. Przejawy tego procesu widoczne są w narzucaniu odbiorcom wzorców kulturowych i zmierzaniu do wymazania z pamięci faktów istotnych dla narodu polskiego. To niebezpieczne działania wskazujące na systematyczne dążenia do wyprania naszej spuścizny narodowej z tego, co właśnie stanowi o nas. Ta gorąco polecana książka to doniosły krzyk w obronie składników polskości, jakich nie wolno nam utracić i którym nie wolno nam się sprzeniewierzyć.

            W tej ważnej publikacji każdy czytelnik odnajdzie wiele nadziei i krzepiących postaw. To świadectwo kluczowej dla Polaków pamięci. Znajduje się w niej zbiór historii młodych ludzi – bo to nie tylko autobiograficzne dzieło, którym przyszło żyć w ostatnim okresie minionego reżimu. O młodzieży zwykłej jedynie z pozorów, a w istocie reprezentującej najlepsze i najważniejsze cechy narodu. Czerpiącej pełnymi garściami z rodzimej historii, mającej świadomość uczestniczenia w krytycznym momencie dziejowym oraz poczucie, że są wartości, o jakie trzeba walczyć. Dzięki temu dowiemy się między innymi jak zaczynała się działalność opozycyjna ludzi, których dzisiaj uznajemy za niekwestionowanych bohaterów narodowych. Poznamy także – ze szczegółami – na czym polegała tak zwana nielegalna działalność. To bardzo cenna wiedza zwłaszcza dla tych osób, które nie uczestniczyły w opisanych wydarzeniach. Żaden podręcznik historyczny nie da im informacji właśnie tej rangi.

            Na kartach książki – napisanej w tonie najlepszej powieści opartej na faktach – znajdziemy zajmujące i nieraz wręcz poruszające świadectwa wiary w sens walki o demokrację i niepodległość, które – w wymarzonym kształcie – nigdy miały się nie ziścić. To doskonałe odbicia tragizmu towarzyszącego każdej decyzji podejmowanej ku chwale ojczyzny oraz jej przeszłości. Warto przy tym bardzo wyraźnie podkreślić, iż autorowi udało się perfekcyjnie oddać emocje związane z minionymi wydarzeniami oraz pokazać ich prawdziwe oblicze.

            Poza tym umiejętnie poprowadzona narracja zapewnia czytelnikom wgląd w psychikę bohaterów minionego systemu. Pokazuje nam nie tylko jakie idee im przyświecały, ale także strachy, które były nieodłącznym elementem ówczesnej codzienności. Odzwierciedla meandry myślenia o reakcjach na politykę oraz owoce decyzji, które w gruncie rzeczy zapadały na Kremlu. Ogromnym walorem tego ujęcia rzeczywistości był jednak niesłychanie dokładnie nakreślony kontekst. Autor z dbałością o każdy najmniejszy szczegół pokazał nie tylko jak niegdyś postrzegano Kościół katolicki, Jasną Górę w Częstochowie, ale także jak myślano o demonstracjach, pracy wakacyjnej, szkole, wyjazdach, pismach podziemia, a nawet tak z pozoru błahych sprawach jak… słodycze czy deskorolka.

            Książka autorstwa Apolinarego Bacy pod tytułem „Kamieniem w komunę” posiada niebagatelne znaczenie historyczne. To nie tylko świadectwo niezłomności, odwagi, hartu ducha i prawości, ale przede wszystkim dążenia do osiągnięcia dla kolejnych pokoleń jak najlepszej Polski. Takiej Polski, która w istocie będzie Polską ze społeczeństwem świadomym swej wartości kulturowej i narodowej. Warto po nią sięgnąć szczególności dzisiaj, w czasach gdy rodzima tożsamość jest niszczona poprzez niewłaściwie prowadzoną politykę historyczną, destrukcyjne środki masowego przekazu, agentów wpływu innych państw. Stanowi ona wszakże nośnik wzorów kulturowych o znaczeniu i sensie, które trudno dzisiaj przecenić. Bez wątpienia jej rangę potwierdzi także czas.

Krzysztof Wróblewski

 /ame/

[Głosów:0    Średnia:0/5]
Facebook

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *