Bartyzel: Przeciwko “złej zmianie” ministra Jarosława Gowina. Komentarz do listu protestacyjnego 145 profesorów

Jestem naprawdę zdruzgotany tonem, treścią i bezbrzeżną ignorancją autorów wpisów na fb mających mi za złe, że podpisałem list naukowców protestujących przeciwko barbarzyńskiej rewolucji w nauce min. Gowina. Zdaję sobie oczywiście sprawę, że najbardziej kompetentni w ocenie tego, jakie reformy mogą uzdrowić uniwersytet są studenci I roku, ale mimo wszystko spodziewałem się nieco lepszego rozeznania niż u trolli na publicznych forach, takich jak ten półgłówek, który napisał, że trzeba oprzeć nauczanie na podręcznikach amerykańskich.

Przecież od 29 lat nic innego się dzieje, jak xerokopiowanie tych podręczników, a całe stada “humanistów” nie robią nic innego,jak po raz en-ty przeżuwają mądrości wydalone przez hamerykańskich uczonych.

Ale dobrze: niech będzie, że jestem członkiem “kasty profesorskiej”, która broni swoich stołków (btw: a kto ich nie broni?); niech będzie nawet, że jestem peerelowskim zgredem i nierobem, który od 1945 roku (czyli 11 lat wcześniej niż się urodziłem) daje sobie nawzajem z innymi nierobami stopnie i tytuły. Dobrze, niech mnie poślą na emeryturę, albo i do przytułku dla starców, żeby zrobić miejsce dla młodych, zdolnych, pracowitych magistrów, licencjatów, a jak zabraknie ich w rotacji co semestr, to i sprzątaczek. W końcu nie matura, lecz chęć szczera zrobi z ciebie profesera.

Ale w takim razie odpowiem w tym samym stylu: chyba się z ch…. na łby pozamieniali ci, którzy uważają, że uniwersytet, już niemal dobity przez system boloński, produkujący ćwierćinteligentów po licencjacie, przez zniesienie egzaminów wstępnych, przez zniesienie kolokwium habilitacyjnego, da się uzdrowić przez: wprowadzanie do rad uczelni osób spoza grona uczonych; powoływanie “profesorów dydaktycznych”, czyli naprawdę leserów niezdolnych napisać żadnej książki; faktyczne zniesienie wymogu uzyskiwania habilitacji; udzielanie habilitacji na podstawie grantu europejskiego (jawne promowanie cwaniactwa); ewaluację uczelni jako całości (przy zupełnym niepodobieństwa ekwiwalentnego oceniania wyników w zupełnie różnych dziedzinach nauki, np. medycyny i filologii); śrubowanie i tak absurdalnej “punktozy”; dalszego pognębiania publikacji w języku polskim, co jest zbrodnią wobec kultury narodowej, a w ogólności traktowania uniwersytetu tak jak przedsiębiorstwa rolno-spożywczego czy innego, zwłaszcza specyfiki nauk humanistycznych.

Gdyby mi było do śmiechu, to śmiałbym się do rozpuku, czytając jak p. Kamil Kisiel pociesza mnie, że przecież dam sobie radę w bardziej ELITARNYM modelu funkcjonowania uniwersytetu. Tak bardzo “elitarnym”, że nie trzeba będzie – jak ja musiałem, czego zresztą wcale nie żałuję, bo sprawiało mi to intelektualną przyjemność – pisać grubych książek, aby uzyskać każdy stopień, każdy tytuł i każdy awans zawodowy osobno, a jedynie wykazywać się sprytem w pozyskiwaniu grantów i publikowaniu byle czego w zagranicznych czasopismach, za które jeszcze trzeba płacić z własnej kieszeni.

No a o gimbo-korwinistach, którzy mają zawsze tylko jedną receptę – prywatyzować, ale nie potrafią wskazać tych naszych Rockefellerów, którzy będą finansować np. studia nad metaforą w polskiej poezji barokowej.

Jacek Bartyzel

za: facebook

=========

  List do Ministra Jarosława Gowina:

Z wielkim niepokojem obserwujemy plany wicepremiera Jarosława Gowina w sprawie reformy nauki i szkolnictwa wyższego.

Niewątpliwie, poprawiony projekt ustawy zawiera pozytywne ustępstwa w stosunku do pierwotnych założeń. Trzeba je odnotować z uznaniem. Między innymi wycofano się z pomysłu tajnych recenzji w przewodach habilitacyjnych i wnioskach profesorskich. Mowa jest o poszerzeniu możliwości zrzeszania się uczelni. Występuje pomysł tworzenia „szkół doktorskich”. Ustawa otwiera możliwość wprowadzenia egzaminów wstępnych, bez których nigdy nie będzie możliwe podniesienie poziomu studiów.

Przedłożony Radzie Ministrów i kierowany do Sejmu projekt ustawy zawiera jednak w dalszym ciągu niezmiernie groźne rozwiązania, których wejście w życie spowoduje olbrzymi, niekorzystny przewrót w szkolnictwie akademickim. Przewrót ten może uruchomić lawinę gwałtownych, niekontrolowanych zmian. Nie będzie można ich powstrzymać.

Mamy przekonanie, że absolutnie konieczne wprowadzenie do ustawy określonych poprawek, które uczynią ją aktem prawnym możliwym do przyjęcia. Byłoby ich dziesięć: Po pierwsze, należy zaniechać planu tworzenia rad uczelni złożonych z osób wprowadzonych z zewnątrz w ponad połowie ich członków.

Po drugie, niezbędne jest dodanie postanowienia, iż obok rektora i senatu również wydziały na czele z dziekanami są organami uczelni.

Po trzecie, kategorycznie domagamy się porzucenia planu powoływania „profesorów dydaktycznych”.

Po czwarte, stanowczo sprzeciwiamy się faktycznemu zniesieniu habilitacji poprzez uchylenie obowiązku jej uzyskania.

Po piąte, niezbędna pozostaje rezygnacja z projektu udzielania habilitacji na podstawie grantu europejskiego.

Po szóste, nie do przyjęcia jest zamysł ewaluacji uczelni jako całości, a nie poszczególnych wydziałów, jak ma to miejsce obecnie.

Po siódme, niezbędne jest przywrócenie kolokwium habilitacyjnego, przynajmniej w naukach humanistycznych i społecznych.

Po ósme, jako nie do przyjęcia wydaje się pomysł, aby rektor sam ustanawiał kierunki studiów i je znosił bez jakiejkolwiek kontroli Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego.

Po dziewiąte, konieczne jest utrzymanie a zarazem zreformowanie Centralnej Komisji jako organu działającego w postępowaniach habilitacyjnych i przewodach profesorskich, gdyż tylko dzięki temu organowi można utrzymać rzetelność doboru recenzentów.

Po dziesiąte, nie można nie wyrazić sprzeciwu wobec zaproponowanego systemu punktacji czasopism. Prowadzi on do degradacji setek z nich poprzez umieszczenie ich na „liście B”, stanowiącej swoistą „poczekalnię”, w której wszystkie byłyby punktowane „po równo”.

Złożone z osób zewnętrznych Rady uczelni pogłębią proces gwałtownej komercjalizacji uczelni i nie rozwiążą żadnego z problemów, z jakimi boryka się dzisiaj szkolnictwo wyższe. Likwidacja wydziałów w najlepszym razie wywoła olbrzymi bałagan. „Profesura dydaktyczna” to wskrzeszenie żałosnej funkcji „starszego wykładowcy”, znanej z doby PRL. Wykładać na uniwersytecie może tylko ktoś, kto sam prowadzi pracę badawczą.

Zachowanie autonomii wydziałów (nielikwidowanie rad) stanowi oczywistą gwarancję samorządności uczelni i partycypacji grona profesorskiego w rządzeniu, a przede wszystkim w sprawowaniu kontroli nad procesem awansów.

Przydzielanie kategorii ewaluacyjnych nie wydziałom, ale uczelniom jako całości doprowadzi do niesprawiedliwości. Każda (lub niemal każda) z nich ma wydziały bardzo dobre, dobre, słabe i bardzo słabe. Wprowadzenie tego rozwiązania doprowadzi do upadku licznych uczelni regionalnych i przyczyni się do pogłębienia podziału na „Polskę A” i „Polskę B”. Dodatkowe pieniądze powinny trafić tylko do wydziałów najlepszych, na wszystkich uczelniach.

Zniesienie habilitacji poprzez uchylenie jej obowiązku oznaczać będzie krach humanistyki i totalną dewaluację tytułu profesora nadawanego przez uczelnię, gdyż zostanie nim właściwie każdy, kto ma doktorat. Jest wielce niestosowne i drastycznie godzące w powagę nauki przyznawanie habilitacji komuś, kogo Rada Wydziału nie może wezwać na kolokwium, tylko musi procedować zaocznie. Tak, niestety, wygląda to obecnie.

Oprócz tych fundamentalnych kwestii, mamy przed polską nauką wiele spraw, które należałoby swobodnie przedyskutować przy okazji nowej legislacji. Do takich zaliczyć trzeba chociażby pięć z nich:

(1) Mamy duże wątpliwości, czy system grantowy – oparty o całkowitą uznaniowość i „punktozę” – jest rozwiązaniem właściwym. Potrzebne jest raczej poszukiwanie równowagi między trzema strumieniami finansowania nauki, a są to: pensje pracowników naukowych, środki na badania statutowe kierowane do jednostek oraz granty, czyli środki na konkretny projekt.

(2) Najwyższy czas przemyśleć na nowo bilans działania tzw. systemu bolońskiego. Jego silny wpływ na obniżenie poziomu studiów humanistycznych jest od dawna widoczny. Postulat przyznania senatom uczelni prawa do organizowania jednolitych pięcioletnich studiów magisterskich w humanistyce wydaje się niepozbawiony mocnych racji.

(3) Za co najmniej wątpliwą, i wymagającą zastanowienia się, uznajemy koncepcję przyznania prawa do habilitowania tylko uczelniom mającym kategorie A+, A i B+. Pozostałym groziłby nieuchronny upadek.

(4) System punktowy w obecnym kształcie jest niemożliwy do utrzymania dla nauk humanistycznych i społecznych. Ich specyfika nie została w żaden sposób uwzględniona. Całościowe przemyślenie tej sprawy raz jeszcze i porzucenie tego, co jest jawnym absurdem pozostaje niezbędne.

(5) Wyjątkowo wątpliwe jest proponowane uzależnianie możliwości ubiegania się o doktorat i habilitację od publikacji w czasopismach zagranicznych. To samo trzeba powiedzieć o pomyśle przyznawania punktów za książki wydawane tylko w wydawnictwach certyfikowanych, których specjalną listę planuje ułożyć Ministerstwo.

*

Niezbędne byłoby powołanie specjalnej podkomisji przy sejmowej Komisji właściwej ds. Nauki i Szkolnictwa Wyższego w celu przemyślenia tych wszystkich problemów na obecnym etapie postępowania legislacyjnego. Z całą odpowiedzialnością popieramy ten zgłoszony już publicznie pomysł. Gremium takie powinno przynajmniej wysłuchać opinii krytyków obecnego projektu ustawy. Ustawodawcy nie wolno zadowolić się deklaracjami rektorów, którzy są „za”, gdyż otrzymają olbrzymią władzę.

Nauka jest dziedziną o wyjątkowej wrażliwości. Rewolucja, którą przygotowali twórcy tzw. Konstytucji dla Nauki, grozi nieobliczalnymi konsekwencjami. Nie skorzysta na niej ani środowisko naukowe, ani obecnie rządzący. Obyśmy nie utracili szansy, jaką jest możliwość wypracowania rzeczywistej, odważnej i rozważnej reformy.

26 lutego 2018 r.

  1. Prof. dr hab. Jacek Bartyzel, Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu
  2. Dr Michał Białkowski, Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu
  3. Dr hab. Marek Białokur, Uniwersytet Opolski
  4. Prof. dr hab. Jan Błeszyński, Uniwersytet Warszawski
  5. Dr hab. Sabina Bober, Katolicki Uniwersytet Lubelski
  6. Prof. dr hab. Adam Bosiacki, Uniwersytet Warszawski, dyrektor Instytutu Nauk o Państwie i Prawie
  7. Dr hab. Jarosław Cabaj, prof. nadzw., Uniwersytet Przyrodniczo-Humanistyczny w Siedlcach
  8. Dr  hab. Piotr Chlebowski, Katolicki Uniwersytet Lubelski
  9. Prof. dr hab. Aleksander Chłopecki, Uniwersytet Warszawski
  10. Dr hab. Piotr Cichoracki, Uniwersytet Wrocławski
  11. Dr hab. Arkadiusz Czwołek, prof. nadzw., Uniwersytet Mikołaja Kopernika
  12. Prof. dr hab. Małgorzata Dąbrowska, Uniwersytet Łódzki
  13. Dr Rafał Drabik, Instytut Pamięci Narodowej
  14. Prof. dr hab. Jan Draus, Rzeszów, przewodniczący Kolegium IPN
  15. Dr Sylwia Galij-Skarbińska, Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu
  16. Dr hab. Małgorzata Gmurczyk-Wrońska, prof. nadzw., Instytut Historii PAN
  17. Prof. dr hab. Mirosław Golon, Uniwersytet Mikołaja Kopernika, Instytut Pamięci Narodowej
  18. Dr hab. Artur Górak prof. nadzw., Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej
  19. Prof. dr hab. Bogusław Górka, Uniwersytet Gdański
  20. Prof. dr hab. Janusz Gruchała, Uniwersytet Jagielloński
  21. Dr hab. Piotr Gryglewski, prof. nadzw., Uniwersytet Łódzki
  22. Dr hab. Dariusz Grzybek, Uniwersytet Jagielloński
  23. Dr Dariusz Fabisz, Uniwersytet Zielonogórski
  24. Prof. dr hab. Igor Hałagida, Uniwersytet Gdański, IPN
  25. Dr hab. Waldemar Handke, prof. nadzw., Politechnika Koszalińska
  26. Dr hab. Marek Herma, Uniwersytet Pedagogiczny, Kraków
  27. Prof. dr hab. Marek Jabłonowski, Uniwersytet Warszawski, prodziekan Wydziału Informacji, Informacji i Bibliologii
  28. Prof. dr hab. Wiesław Jamrożek, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
  29. Dr hab. Danuta Jastrzębska-Golonka, prof. Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego, Bydgoszcz
  30. Dr hab. Katarzyna Jedynakiewicz-Mróz, prof. nadzw., Uniwersytet Łódzki
  31. Dr Agata Jeziorna, Politechnika Łódzka
  32. Dr hab. Dariusz Jeziorny prof. nadzw., Uniwersytet Łódzki, dyrektor Instytutu Historii
  33. Dr hab. Krzysztof Kaczmarski, Instytut Pamięci Narodowej
  34. Dr Bartosz Kaczorowski, Uniwersytet Łódzki
  35. Dr hab. Paweł  Kaczorowski, prof. nadzw., Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego
  36. Dr hab. Krzysztof Kania, Uniwersytet Mikołaja Kopernika, Toruń
  37. Dr hab. Andrzej M. Kaniowski, prof. Uniwersytetu Łódzkiego
  38. Prof. dr hab. Marcin Karas, Uniwersytet Jagielloński
  39. Dr hab. Piotr Kardela, Instytut Pamięci Narodowej
  40. Prof. dr hab. Józef Kargul, Wyższa Szkoła Pedagogiczna im. Janusza Korczaka, Warszawa
  41. Dr hab. Zbigniew Karpus, prof. nadzw. UMK, dziekan Wydziału Politologii i Studiów Międzynarodowych
  42. Prof. dr hab. Norbert Kasparek, Uniwersytet Warmińsko- Mazurski
  43. Prof. dr hab. Krzysztof Kawalec, Uniwersytet Wrocławski
  44. Dr hab. Robert Kłaczyński, prof. nadzw., Uniwersytet Pedagogiczny
  45. Prof. dr hab. Michał Klimecki, Uniwersytet Mikołaja Kopernika
  46. Prof. dr hab. Maciej Kokoszko, Uniwersytet Łódzki
  47. Prof. dr hab. Marek Kornat, Instytut Historii PAN, Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego
  48. Dr hab. Tomasz Kozłowski, Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu
  49. Dr hab. Marcin Krajewski, Uniwersytet Warszawski
  50. Dr hab. Marcin Kruszyński, prof. nadzw., Instytut Pamięci Narodowej, Wyższa Szkoła Oficerska Sił Powietrznych
  51. Prof. dr hab. Grzegorz Kucharczyk, Instytut Historii PAN
  52. Dr hab. Dariusz Kupisz prof. nadzw., Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej
  53. Dr hab. Piotr Kwiatkiewicz, prof. Uniwersytetu Zielonogórskiego
  54. Dr hab. Jan Lenczarowicz, Uniwersytet Jagielloński
  55. Dr hab. Krzysztof Lesiakowski, prof. Uniwersytetu Łódzkiego
  56. Dr hab. Rafał Leszczyński, prof. Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie
  57. Dr Paweł Libera, Instytut Historii PAN, Instytut Pamięci Narodowej
  58. Dr Rafał Łatka, Instytut Pamięci Narodowej
  59. Dr hab. Rafał Łętocha, prof. nadzw., PWSZ w Oświęcimiu, Uniwersytet Jagielloński
  60. Prof. dr hab. Janusz Łosowski, Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin
  61. Dr hab. Dariusz Magier, prof. nadzw., Uniwersytet Przyrodniczo-Humanistyczny w Siedlcach
  62. Dr Andrzej Marzec, Uniwersytet Jagielloński
  63. Dr hab. Robert Majzner, prof. nadzw., Akademia Jana Długosza w Częstochowie, dyrektor Instytutu Historii
  64. Dr hab. Katarzyna Maksymiuk, prof. nadzw., Uniwersytet Przyrodniczo-Humanistyczny w Siedlcach
  65. Dr Wojciech Marciniak, Uniwersytet Łódzki
  66. Dr hab. Maciej Marszał, prof. nadzw., Uniwersytet Wrocławski
  67. Dr hab. Iwona Massaka, prof. nadzw., Uniwersytet Mikołaja Kopernika
  68. Prof. dr hab. Wojciech Materski, Instytut Studiów Politycznych PAN
  69. Dr hab. Dorota Michaluk, prof. nadzw., Uniwersytet Mikołaja Kopernika
  70. Dr hab. Janusz Mierzwa, Uniwersytet Jagielloński
  71. Prof. dr hab. Krzysztof Mikulski, UMK, Toruń
  72. Prof. dr hab. Eugeniusz Mironowicz, Uniwersytet w Białymstoku
  73. Dr Wojciech Jerzy Muszyński, Instytut Pamięci Narodowej
  74. Prof. dr hab. Aleksander Nalaskowski, Uniwersytet Mikołaja Kopernika
  75. Prof. dr hab. Andrzej Nowak, Instytut Historii PAN, Uniwersytet Jagielloński
  76. Prof. dr hab. Janusz Odziemkowski, Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego
  77. Dr hab. Tomasz Olchanowski, Uniwersytet w Białymstoku
  78. Prof. dra hab. Edward Opaliński, Instytut Historii PAN, Uniwersytet Jana Kochanowskiego (Filia w Piotrkowie Trybunalskim)
  79. Dr hab. Zbigniew Osiński, prof. nadzw., Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej
  80. Prof. dr hab. Waldemar Paruch, Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej
  81. Prof. dr hab. Tomasz Pawelec, Uniwersytet Śląski
  82. Dr hab. Jacek Pietrzak, prof. Uniwersytetu Łódzkiego
  83. Dr hab. Robert Piętek, prof. nadzw., Uniwersytet Przyrodniczo-Humanistyczny w Siedlcach
  84. Prof. dr hab. Tadeusz Pilch, Uniwersytet Warszawski
  85. Dr hab. Mateusz Pilich, Uniwersytet Warszawski
  86. Prof. dr hab. Krzysztof Pilarczyk, Uniwersytet Jagielloński
  87. Dr hab. Ryszard Piotrowski, prof. Uniwersytetu Warszawskiego
  88. Dr hab. Danuta Plecka, prof. nadzw. UMK, Toruń; Uniwersytet Zielonogórski
  89. Dr hab. Jan Pisuliński, prof. nadzw., Uniwersytet Rzeszowski
  90. Dr hab. Jacek Piszczek, prof. nadzw., Instytut Ochrony Roślin – Państwowy Instytut Badawczy
  91. Prof. dr hab. Jerzy Poczobut, Uniwersytet Warszawski
  92. Prof. dr hab. Bogusław Polak, Politechnika Koszalińska
  93. Dr hab. Michał Polak, prof. nadzw., Politechnika Koszalińska
  94. Dr hab. Ryszard Polak, prof. nadzw., Akademia Wychowania Fizycznego, Warszawa
  95. Prof. dr hab. Wojciech Polak, Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu
  96. Dr hab. Zdzisław Polcikiewicz, prof. nadzw., Uniwersytet Mikołaja Kopernika
  97. Dr hab. prof. nadzw. Robert Ptaszek, Katolicki Uniwersytet Lubelski
  98. Dr Małgorzata Ptasińska, Uniwersytet Warszawski, Instytut Pamięci Narodowej
  99. Dr hab. Jarosław Rabiński, Katolicki Uniwersytet Lubelski
  100. Prof. dr hab. Andrzej Rachuba, Instytut Historii PAN
  101. Prof. dr hab. Jerzy Rajman, Uniwersytet Pedagogiczny, Kraków
  102. Dr hab. Elżbieta Rączy, prof. Uniwersytetu Rzeszowskiego
  103. Dr hab. Marek Rewizorski, prof. nadzw., Uniwersytet Gdański
  104. Dr hab. Zbigniew B. Rudnicki, prof. nadzw., Uniwersytet Pedagogiczny, Kraków
  105. Dr hab. Tadeusz Rutkowski, Uniwersytet Warszawski
  106. Dr hab. Karol Sacewicz, Uniwersytet Warmińsko-Mazurski, IPN
  107. Dr hab. Wiesława Sajdek, prof. Akademii Jana Długosza w Częstochowie
  108. Prof. dr hab. Jan Wiktor Sienkiewicz, Uniwersytet Mikołaja Kopernika
  109. Prof. nadzwyczajny UMCS dr hab. Marek Sioma
  110. Dr hab. Tomasz Sikorski, prof. nadzw., Uniwersytet Szczeciński
  111. Dr hab. Paweł Skibiński, Uniwersytet Warszawski
  112. Dr hab. Henryk Słoczyński, Uniwersytet Jagielloński
  113. Dr hab. Maria Starnawska, prof. nadzw., Uniwersytet Przyrodniczo-Humanistyczny w Siedlcach
  114. Dr hab. Michał Strzelecki, prof. nadzw., Uniwersytet Mikołaja Kopernika
  115. Prof. dr hab. Włodzimierz Suleja, Uniwersytet Wrocławski, dyrektor Biura Badań Historycznych IPN
  116. Dr hab. Mirosław A. Supruniuk, Uniwersytet Mikołaja Kopernika
  117. Dr hab. Krzysztof Sychowicz, Państwowa Wyższa Szkoła Informatyki i Przedsiębiorczości w Łomży, IPN
  118. Prof. dr hab. Marek Szulakiewicz, Uniwersytet Mikołaja Kopernika
  119. Dr hab. Mirosław Szumiło, Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej
  120. Dr hab. Jan Szumski, UKSW, Instytut Pamięci Narodowej
  121. Prof. dr hab. Maria Szyszkowska, Uniwersytet Warszawski
  122. Prof. dr hab. Bogusław Śliwerski, Uniwersytet Łódzki, przewodniczący Komitetu Nauk Pedagogicznych PAN
  123. Dr hab. Cezary Taracha, prof. Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego
  124. Prof. dr hab. Jacek Tebinka, Uniwersytet Gdański
  125. Dr hab. Jacek Tylicki, prof. nadzw., Uniwersytet Mikołaja Kopernika
  126. Dr hab. Maciej Urbanowski, Uniwersytet Jagielloński
  127. Dr hab. Dominika Wajda, Uniwersytet Warszawski
  128. Prof. dr hab. Violetta Wasilewska-Krawczyk, Uniwersytet Łódzki
  129. Ks. dr Jarosław Wąsowicz SDB, Archiwum Salezjańskie Inspektorii Pilskiej, WSD Towarzystwa Salezjańskiego w Lądzie
  130. Dr hab. Dorota Wereda, prof. nadzw., Uniwersytet Przyrodniczo-Humanistyczny w Siedlcach
  131. Ks. dr hab. Zbigniew Werra, prof. nadzw., Politechnika Koszalińska
  132. Prof. dr hab. Adam Wielomski, Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego
  133. Dr hab. Elżbieta Wojcieszyk, Instytut Pamięci Narodowej
  134. Prof. dr hab. Tadeusz Wolsza, Instytut Historii PAN, Uniwersytet Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy
  135. Dr hab. Marian Wolski, prof. nadzw., Uniwersytet Papieski Jana Pawła II, Kraków
  136. Prof. dr hab. Wiesław J. Wysocki, Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego
  137. Dr hab. Grzegorz Zackiewicz, Uniwersytet w Białymstoku
  138. Ks. dr hab. Dominik Zamiatała, prof. nadzw., Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego
  139. Prof. dr hab. Marzenna Zaorska, Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie
  140. Prof. dr hab. Zbigniew Zaporowski, Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej
  141. Prof. dr hab. Radosław Zenderowski, Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego
  142. Ks. prof. dr hab. Zygmunt Zieliński, Katolicki Uniwersytet Lubelski, emeritus
  143. Prof. dr hab. Stanisław Żerko, Akademia Marynarki Wojennej w Gdyni, Instytut Zachodni (Poznań)
  144. Dr hab. Radosław Żurawski vel Grajewski, prof. nadzw., Uniwersytet Łódzki

[Głosów:18    Średnia:3.6/5]
Facebook

2 thoughts on “Bartyzel: Przeciwko “złej zmianie” ministra Jarosława Gowina. Komentarz do listu protestacyjnego 145 profesorów”

  1. “No a o gimbo-korwinistach, którzy mają zawsze tylko jedną receptę – prywatyzować, ale nie potrafią wskazać tych naszych Rockefellerów, którzy będą finansować np. studia nad metaforą w polskiej poezji barokowej.” – ale to wcale nie świadczy źle o wolnorynkowych postulatach, tylko o zapotrzebowaniu na “studia nad metaforą w polskiej poezji barokowej”. Przestańmy robić sobie żarty i obciążać społeczeństwo pasjonatami, których pracę przeczyta MOŻE kilka osób w Polsce. Ja rozumiem humanistów i ich troskę o rozwój tej istotnej gałęzi wiedzy, ale czas dostosować się do realiów rzeczywistości. Nie widzę żadnego problemu, żeby tego typu badania były prowadzone tak, jak powinny, czyli właśnie przez prywatnych hobbystów z warsztatem. Mają dofinansowanie od jakiegoś prywatnego mecenasa? Super, bo to chociaż świadczy o tym, że dana praca znalazła zainteresowanie. Nie mają dofinansowania? Trudno. Einstein pracował nad teorią względności równocześnie pracując w urzędzie i sobie poradził, więc i pasjonat polskiej poezji barokowej powinien sobie dać radę. Jeśli nie daje, no to bardzo przepraszam, ale to jest jego problem. Przy obecnych możliwościach jakie daje przekwalifikowanie się na nieźle płatny zawód, w którym można pracować zdalnie, utyskiwanie nad koniecznością pracy na uczelni aby rozwijać jakąś myśl jest zwyczajnym kuriozum.

    1. W sumie prywatne studia humanistyczne byłyby pewnie finansowane z czesnych studentów… I pewnie takich doktorantów filozofii byłoby nie wiele w kraju, co z pewnością podniosłoby poziom i elitarność. Zresztą, zawsze jakieś fundacje się znajdą.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *