Sanicki: Zarys modernizmu katolickiego

   Termin modernizm po raz pierwszy został użyty na początku XX w., a ukuli go oponenci ruchu, choć posługiwali się nim również tacy autorzy jak Buonaiuti, który w 1907 r. opublikował pracę Program modernistów. Całkiem łatwo można wymienić nazwiska osób uznawanych powszechnie za modernistów. We Francji jest to Alfred Loisy, we Włoszech Ernesto Buonaiuti, a w Wielkiej Brytanii George Tyrrell. Trudniejszym zadaniem jest jasno opisać treść modernizmu, a jeszcze trudniej go zdefiniować. Najłatwiejszym może sposobem uporania się z tą sprawą jest podanie opisu historycznego, co […]

Bogucki: Reakcjonizm pośród szaleństwa

  Gdybym miał stwierdzić co w dzisiejszych czasach, jest największą bolączką społeczeństw, to zdecydowanie powiedziałbym, że jest to relatywizm, i postępujący egocentryczny indywidualizm. To w bardzo negatywny sposób działa na integralność społeczną, a także na jedność nie tylko narodową, ale również jedność między ludźmi. Zawsze, kiedy zastanawiam się nad indywidualizmem, to pojawia się u mnie pewna myśl, która stanowi dla mnie dość poważną zagwozdkę. A mianowicie na pierwszy plan wybija mi się wspólnota Kościoła katolickiego i indywidualizm wewnątrzkościelny właśnie. Jeden, święty, powszechny, apostolski? Egocentryzm w […]

Wielomski, Ultramontanizm, apartheid, modernizm religijny

Rozmowa z prof. Adamem Wielomskim na temat laicyzacji i sekularyzacji współczesnego świata. Rozmowa zaczyna się od kwestii zdefiniowania i aktualności problemu zwanego mianem ultramontanizm, aby płynnie przejść na problemy katolicyzmu politycznego w Hiszpanii Franco i Portugalii Salazara, a potem apartheidu w RPA, aby skończyć na wpływie Soboru Watykańskiego II na politykę.

Pawłowiec: Stały diakonat jako źródło problemów

Z coraz większym smutkiem obserwuję co dzieje się z moim Kościołem. Oto nieuchronnie idzie drogą wspólnot protestanckich, na których demony wcześniej przetestowały swoje sztuczki. Wszystko dzieje się pod władzą jednego argumentu – robimy tak jak robił Kościół pierwotny. Tak tłumaczy się m.in. komunię na rękę, nadzwyczajnego szafarza i stały diakonat. Współczesna hierarchia kościelna przywróciła po SW II funkcję stałego diakonatu (wbrew wielowiekowej Tradycji Kościoła, która funkcję tę włączyła w wyższe święcenia kapłańskie) właśnie tłumacząc to powrotem do starożytnej Tradycji. Gdyby z tej zasady uczynić niewzruszoną […]