Tag: nacjonalizm

Tomczak: Dmowskiego warto czytać, nie wielbić.

Jarek Jarek

Dmowski – Ojciec Niepodległości, ale też człowiek wielowymiarowy, niesprawiedliwie obwiniany nie tylko o to, czego nie wspierał („antysemityzm”, „rusofilia”), ale też redukowany do inwokacji z „Myśli nowoczesnego Polaka”. Nie dający zamknąć się w szufladach, głoszący pochwałę aktywizmu i nowoczesnego narodu, a zarazem stosujący się do wymagań, jakie on nakłada. Człowiek o poglądach, które wypaczają nawet ci chcący się na nie powoływać. Człowiek głoszący to co na sztandarach mają ci, którzy chcieliby go potępiać – demokratyzację i modernizację. Dodajmy, że jemu naprawdę o to chodziło. Człowiek, którego postulaty […]

Tomczak: Polski nacjonalizm, ukraiński animalizm.

Jarek Jarek

Czym różnił się przedwojenne nacjonalizmy – polski i ukraiński? Czemu rzeź wołyńska nie była przypadkiem, lecz konsekwencją pewnego myślenia (widocznego szczególnie w pisarstwie Dmytro Doncowa czy „Dekalogu OUN”) – i czemu ojcowie-założyciele OUN skończyli jako zbrodniarze, a przywódca ONR Jan Mosdorf pomagając Żydom w Auschwitz? Próbuję dokonać krótkiej analizy porównawczej, polemicznie odnoszącej się do tych wszystkich absolutyzujących rzekome zło polskiego nacjonalizmu i zarazem relatywizujących banderyzm. Ukraińcy jako odrębna rasa. Dmytro Doncow, główny ideolog ukraińskiego nacjonalizmu (w obawie przed wydaleniem z Polski nie wstąpił do OUN) […]

Sobiech: czy nacjonalizm jest personalizmem?

Jarek Jarek

Teza o wzajemnym, istotnym związku nacjonalizmu, czy szerzej – idei narodowej (nacjonalizm rozumiem tutaj szeroko, neutralnie, jako sposób myślenia o polityce, w którym rolę naczelną odgrywa kategoria narodu) – z refleksją personalistyczną, dla wielu zabrzmi jak paradoks. Wynika to, jak zwykle, z różnorakich „nawarstwień” historycznych i konfliktów między ludźmi, po prostu z faktu, nieco upraszczając, że personaliści i nacjonaliści za bardzo za sobą nie przepadają. Jacques Maritain, najwybitniejszy bodaj personalista dwudziestego wieku, przez długi czas (bo nie do końca życia) odnosił się do idei narodowej […]

Buca: Nacjonalizm ludowy

Redakcja Konserwatyzm.pl

Ostatnio ze strony prawicy konserwatywnej pojawia się krytyka idei „narodowego populizmu”, ,,nowej wiosny ludów”, czy ,,nacjonalizmu ludowego” obecnej w ruchu wszechpolskim. Zatem wypada w kilku punktach wyjaśnić o co nam tak właściwie chodzi. Jeden z zarzutów ze strony konserwatystów dotyczył naszego podejścia do wizji człowieka. Narodowcy nie odrzucają społecznej koncepcji grzechu pierworodnego, tak jak sugerują niektórzy konserwatywni komentatorzy. Nie przyjmujemy liberalnego optymizmu antropologicznego. Wiemy, że ludzie mają z natury ogromny potencjał zła, czy tzw. ,,cień jungowski”. Oznacza to więc, że potrzebne są ograniczenia i prawa, […]

Marek: Różnica między „amerykańskim” rasizmem, a „europejskim” nacjonalizmem?

Redakcja Konserwatyzm.pl

Światowa patolewica, wychowana na wywodach amerykańskich tzw. „cele brytów,” bardzo lubi wyzywać od „rasistów” ludzi broniących idei państwa spójnego etnicznie. Nie zdają sobie sprawy z tego, co robią. Ci ludzie wydają się nie mieć bladego pojęcia o tym, że ten termin do Europejczyka w Europie pasuje równie nietrafnie jak określanie jako „nacjonalistów” anglosaskich protestantów z USA. Europejczyk w Europie nie może być „rasistą” tak samo, jak de facto nie ma czegoś takiego jak „nacjonalizm” amerykański czy kanadyjski. Kraje północnoamerykańskie powstały na innych zasadach niż europejskie […]

Buca: Prawica narodowa w II Republice Hiszpańskiej

Redakcja Konserwatyzm.pl

Kiedy w dyskursie pojawia się tematyka hiszpańskiego nacjonalizmu z czasów tamtejszej II Republiki na myśl nachodzą nam przede wszystkim ruchy narodowo-rewolucyjne i postaci takie jak José Antonio Primo de Rivera, Ramiro Ledesma Ramos, czy Francisco Franco. Jednak przed wybuchem hiszpańskiej wojny domowej liczniejsze i bardziej wpływowe od narodowych radykałów były narodowe partie działające w obrębie demokracji parlamentarnej. Warto więc przyjrzeć się również organizacjom odwołującym się do idei nacjonalistycznych, jednak działających  głównie w ramach polityki parlamentarnej i aktywności prasowej. Ruchy te, w różnych emanacjach stanowiły jedną […]