Ziętek-Wielomska: Naród – państwo narodowe – państwo światowe

Globalizacja posiada dwa zasadnicze oblicza. Pierwsze z nich związane jest ze spontanicznym powiększaniem się globalnych zależności między mieszkańcami naszej planety. Proces ten sprzyja poszerzaniu się psychiki społecznej – ludzie siłą rzeczy zmuszeni są do myślenia w kategoriach globalnych, uniwersalnych. Niewątpliwie może to sprzyjać rozwojowi etyki uniwersalistycznej, która zakłada umiejętność wzniesienia się ponad np. narodowe egoizmy. Czy jest to szansa dla nacjokratyzmu? Z drugiej strony globalizacja oznacza powstawanie ponadnarodowych instytucji biurokratycznych, co stanowi kontynuację procesu budowy zbiurokratyzowanych państw narodowych. I tak jak państwa narodowe nie rzadko bywają „więzieniami narodów”, tak analogicznie budowa scentralizowanych struktur ponadnarodowych może być porównana do budowy „transnarodowych więzień narodów”.

Facebook

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *