Zewsząd słyszę narzekania na położenie Polski (geografia, geopolityka) oraz na kształt obecnych granic, który (ten kształt) nie zapewnia nam bezpieczeństwa. Wszak od Warszawy do granicy Polski w okolicach Terespola jest niecałe 180 km. Cały czas straszy się nas zagrożeniem ze strony Białorusi czy Rosji. To nic, że mamy od północy Bałtyk, od południa góry, a od zachodu Odrę. Wschód Polski, zdaniem niektórych, pozostaje takim miękkim podbrzuszem, takim łatwym celem w przyszłym konflikcie zbrojnym z powodu chociażby braku naturalnych przeszkód w postaci wielkich rzek. I kolejna fatalna […]
Kategoria: Formacyjne
Rękas: Czy Hitler był liberałem?
Tytułowe pytanie nie jest bynajmniej bardziej prowokacyjne niż upieranie się, że nazizm był socjalizmem. Niestety, ale znajomość gospodarczej historii III Rzeszy zbyt często ogranicza się do rozszyfrowania skrótu NSDAP co, przyznajmy, nie jest nadmiernie pogłębioną metodą analizy ekonomicznej. Uproszczenia wynikają w szczególności ze skłonności ideologicznych, w tym zwłaszcza z łatwości szafowania łatką socjalizmu i lewicowości, będącej skutkiem dziecięcej choroby libertarianizmu, która niczym ospa wietrzna co jakiś czas odnawia się w polskim antysystemie. A może by coś przeczytać? Winne jest jednak także ubóstwo źródeł, faktycznie bowiem […]
Tomczak: Polski nacjonalizm, ukraiński animalizm.
Czym różnił się przedwojenne nacjonalizmy – polski i ukraiński? Czemu rzeź wołyńska nie była przypadkiem, lecz konsekwencją pewnego myślenia (widocznego szczególnie w pisarstwie Dmytro Doncowa czy „Dekalogu OUN”) – i czemu ojcowie-założyciele OUN skończyli jako zbrodniarze, a przywódca ONR Jan Mosdorf pomagając Żydom w Auschwitz? Próbuję dokonać krótkiej analizy porównawczej, polemicznie odnoszącej się do tych wszystkich absolutyzujących rzekome zło polskiego nacjonalizmu i zarazem relatywizujących banderyzm. Ukraińcy jako odrębna rasa. Dmytro Doncow, główny ideolog ukraińskiego nacjonalizmu (w obawie przed wydaleniem z Polski nie wstąpił do OUN) […]
Ziętek-Wielomska: „Kościół magdeburski”?
Ostatnie wspólne oświadczenie polskiego i niemieckiego episkopatu, jak również poparcie Kościoła dla budowy wspólnego europejskiego systemu obronności świadczą o tym, że Kościół katolicki w Europie stał się filarem imperialnego projektu Paneuropy. Tym samym polskie duchowieństwo realizuje cele niemieckich elit politycznych, dążących do zbudowania na gruzach państw narodowych nowego Sacrum Imperium. To powrót do czasów Ottonów i Polski stanowiącej prowincję Cesarstwa. Po 1000 lat ciągłych wysiłków udało się niemieckim elitom w końcu przejąć kontrolę nad polskim duchowieństwem i zaprząc je w realizację niemieckiego projektu, przy czym […]
Boże Narodzenie 2025
„A Słowo stało się Ciałem i zamieszkało między nami.” (J 1,14) Z okazji Świąt Bożego Narodzenia życzymy Państwu, aby tajemnica Wcielenia Syna Bożego napełniła serca pokojem, nadzieją i radością płynącą z wiary. Niech Dziecię Jezus, przyjęte z miłością przez Maryję i strzeżone przez św. Józefa,umacnia nasze rodziny, odnawia życie duchowei prowadzi ku wierności Prawdzie, Tradycji i chrześcijańskim wartościom. Niech światło Betlejemskiej Nocy rozprasza mrok współczesnego świata,a Nowonarodzony Chrystus obdarzy nas odwagą do życia Ewangeliąw codziennych wyborach — osobistych i społecznych. Błogosławionych Świąt Bożego Narodzeniaoraz obfitości […]
Skrobała: Ostatnie dni Zachodu: przyczyny katastrofy migracyjnej, izolacjonizm i zamknięcie kręgów cywilizacyjnych.
Europa odwiecznie pozostawała zamkniętym kręgiem kulturowym i cywilizacyjnym. Była niedostępna dla tych, którzy znajdowali się poza nią. Była ekskluzywna, a nie inkluzywna. Jej kontakty ze światem zewnętrznym to historia wojen, ekspansji i zmagań z innymi cywilizacjami. Nie jest to kwestia ideologii, ale faktów historycznych. Jedyny moment, kiedy pozwoliła zdominować się siłom zewnętrznym, przyniósł jej upadek w postaci anihilacji Imperium Rzymskiego. Europa otworzyła się ponownie na świat w toku XX wieku, kiedy władzę przejęła polityczna lewica, ustanawiając ustrój demokracji liberalnej. Współczesne idee „człowieka” i „ludzkości” to […]
Rękas: Geopolityczny wymiar dechrystianizacji
Zarówno Watykan, jak i Fanar (siedziba Patriarchy Ekumenicznego w Konstantynopolu) znajdują się obecnie pod kontrolą anglosaskich służb wywiadowczych. Kwestie prozelityzmu, dialogu ekumenicznego, uniatyzmu, kanoniczności i autokefalii mają zatem nie tylko wymiar polityczny (bo taki miały zawsze), ale wpisują się w konkretną strategię geopolityczną dwóch tylko ośrodków światowych: Waszyngtonu i Londynu (czy też Wall Street i City, jeśli ktoś woli). Ktoś się wmieszał Oczywiście też już w przeszłości chrześcijaństwo wschodnie i zachodnie dobrowolnie lub w sytuacjach przymusowych zawierało rozliczne sojusze i przymierza. W przypadku Rzymu ich […]
Wielomski : Średniowiecze wiecznie żywe?
Miło mi moich Czytelników poinformować, że właśnie ukazała się moja 34 książka: Papieże, cesarze i królowie. Średniowieczna geneza naszej polityki. Wykorzystując gościnne dla mnie łamy „NCz!” chciałbym napisać dlaczego polecam ją nie tylko tym Czytelnikom, którzy zainteresowani są mediewistyką, lecz także tym, których interesuje współczesna geopolityka, stosunki międzynarodowe i problematyka Unii Europejskiej. Do politologicznego spojrzenia na Średniowiecze i średniowieczną myśl polityczną przed laty i zupełnie nieświadomie zachęcił mnie jeden z kolegów-profesorów po przeczytaniu mojej książki profesorskiej Teokracja papieska 1073-1378, mówiąc mi, że dla niego, jako […]
Ziętek-Wielomska: Od mitu do rozumu.
Od mitu do rozumu Do czasu narodzin filozofii w starożytnej Grecji ludzie żyli w społecznościach rządzonych przez mity i wierzenia religijne. Siłom natury przypisywali boskie moce, niektóre personifikowali w postaci różnych bóstw posiadających swoje imiona i życiorysy. Najważniejszą władzę w tych społecznościach sprawowali kapłani, szamani itp., którzy stali na straży mitów i wierzeń religijnych. Człowiek był zabobonny, odprawiał czary i różne rytuały, za pomocą których miał zjednać sobie przychylność bogów czy też sił natury. Strukturę tych wierzeń odkrył i opisał choćby Mircea Eliade w swoich licznych pracach, wskazując na obecność w nich określonych stałych archetypów, motywów, […]
