Eckardt: Był jak dobre wino

Zmarły Marszałek Senior Kornel Morawiecki należał do postaci nietuzinkowych. Pomijam jego drogę polityczną w czasach komuny i Solidarności Walczącej, bo ta jest gotowym scenariuszem filmowym. Kornel Morawiecki jako polityk stawał się bardziej interesujący wraz z wiekiem.

Dojrzewał w kierunku realizmu politycznego, zachowując charakterystyczną dla siebie odwagę głoszenia niepopularnych tez. Płynął pod prąd antyrosyjskiego nurtu i wściekłych spazmów, jakie stają się udziałem polskiej prawicy i obozu postsolidarności, ilekroć pada słowo – Rosja.

W wywiadzie dla rosyjskiej agencji RIA Novosti w lipcu ubiegłego roku mówił, że dobre stosunki między Polską a Rosją leżą w interesie obu krajów i że jego syn, polski premier, powinien pogratulować Władimirowi Putinowi zwycięstwa w wyborach prezydenckich, ba – stwierdził, że Polska jako pomost między Europą i Rosją, to sprawa ważniejsza niż Nord Stream I i II.

Odważył się powiedzieć o czymś, co jest niemal herezją z punktu widzenia dzisiejszej państwowej narracji historycznej, a mianowicie o „bohaterstwie rosyjskiego narodu w II wojnie światowej”, a także, że “radziecka okupacja była lepsza od niemieckiej, a Polska sama nie wyzwoliłaby się od Niemców”.

Taki był Kornel Morawiecki u kresu swojej politycznej drogi. Jak dojrzałe, dobrze skomponowane wino, pełne tych smaków, które cenią wytrawni znawcy. To sprawiało, że – jeśli chodzi o geopolitykę – stał na półce dla koneserów z dala od półek królującego powszechnie beaujolais, nie bez kozery nazywanego przecież przez sommelierów – sikaczem.

Z oczywistych więc powodów Kornel Morawiecki uchodził w wielu pisowskich kręgach za lekko zdziwaczałego staruszka, który ma wprawdzie duże zasługi w walce z komuną, ale dzisiejszych czasów kompletnie nie rozumie, a zwłaszcza tego, czym jest “putinowska” i “neoimperialna” Rosja Tymczasem ją akurat Kornel Morawiecki doskonale rozumiał. Docenił jej znaczenie z punktu widzenia naszej stabilności i – o paradoksie – bezpieczeństwa. Patrzył na nią jak na oczywisty podmiot polityki międzynarodowej, którego siła grawitacyjna wprost wpływa na to, jak silna jest Polska.

Odszedł z polskiej polityki ktoś, kto w postrzeganiu Polski na geopolitycznej szachownicy wymykał się jednostajnemu chórowi, od lat zawodzącemu swoją “Yankee doodle”. To niewątpliwa strata, szczególnie w perspektywie nieuchronnego objęcia większości mandatów sejmowych przez pudła rezonansowe “jedynie słusznej linii” komiwojażerów, handlujących politycznym kitem zza oceanu.

Szkoda, że z tak nielicznej palety postaci barwnych i mających swoje zdanie, z ław Parlamentu ubywa właśnie on. – Jedne z ostatnich słów, które wypowiedział były takie, żeby cały czas myśleć o Polsce i żeby wypracowywać zgodę narodową. To była od dawna taka jego myśl, którą starał się promować – powiedział “Faktowi” Mateusz Morawiecki. Nie mając wątpliwości co do realizacji pierwszego postulatu, to w przypadku drugiego, jestem bardzo ciekaw, czy pan premier wybierze wierność testamentowi ojca, czy polityce prezesa.

Maciej Eckardt

za: FB

[Głosów:8    Średnia:4.8/5]
Facebook

2 thoughts on “Eckardt: Był jak dobre wino”

  1. (…)Pomijam jego drogę polityczną w czasach komuny i Solidarności Walczącej, bo ta jest gotowym scenariuszem filmowym.(…)
    Chyba trzeba ten film nakręcić, bo jego postać jest mniej znana niż postać Sylwestra Zych, który sławił się MARGINALNYM udziałem w działalności, która przyczyniła się do zabójstwa sierżanta MO Zdzisława Karosa.

  2. “Polska jako pomost między Europą i Rosją, to sprawa ważniejsza niż Nord Stream I i II.”
    Polska jako pomost miedzy Europa a Rosja w dającej się objąć perspektywie stać się nie może.
    Gdyby jakiś gabinet chciał to zrobić to z cala pewnością mielibyśmy kolorową rewolucje i zmianę ekipy rządzącej.
    Jeśli by to się nie udało, to Polska by doświadczyła sankcji amerykańskich. W ostateczności nastąpiła by interwencja “społeczności międzynarodowej” w obronie demokracji i rządów prawa ma się rozumieć.
    Polakom jest niezmiernie trudno przyjąć do wiadomości że w wyniku procesów globalnych – Gorbaczow i jego pierestrojka prowadząca do rozpadu ZSRR- nastąpiło przesuniecie strefy wpływów, to wszystko.
    Tak jak PRL była satelitą ZSRR- nie Rosji – tak |||RP jest wasalem USA, zamienił stryjek siekierkę na kijek.
    Można argumentować że polityka zagraniczna PRL, mimo wszystko, była bardziej niezależna od obecnej |||RP.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *